we can make it Again
posted on 26 Jul 2009 01:32 by 07012007 in HappYเอิ๊กๆ ก็อ่านะคะ
แบบว่าวันนี้ได้ทำเรื่องที่ประสบความสำเร็จไปขั้นหนึ่ง
ก็...รู้สึกดีจังน้า เอิ๊กๆ
ยังไงดีอ่า
แบบว่าไม่ได้คิดถึงขั้นว่ายังไงก็ชัวร์
แต่ว่าได้รับการเสี้ยมสอนมาเสมอว่า
ถ้าไม่คิดว่าได้ เราก็จะไม่ได้
เพราะงั้นก็เลยต้องสะกดจิตตัวเองบ่อยๆว่า ทำได้ๆ ฮาๆ
ไม่ได้อยู่ตอนประกาศผล
แบบว่าเดินมาช้าไป แต่ก็ปรากฏว่า"ทำได้"
ก็...ดีใจเนอะ^__^
จากนี้ก็ต้องสานความฝันต่อไปให้ยาวขึ้น ไปให้ถึงจุดหมาย
ขอบคุณทุกคนน้า ยังไงดีล่ะ(เกาหัวแกรกๆ)
แบบว่าก็ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแล้วก็นานเนอะ
ถึงเงาจะไร้ความมั่นใจไปบ้าง แต่จะทำฝันของเจ๊ให้ได้นะ
ก็ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันมาตลอดแหละ เอิ๊กๆ
แล้วก็ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกคนนะคะ
มีคนให้กำลังใจ แม้ว่าจะแค่จากเสียงที่ได้ยิน จากรอยยิ้มที่ให้มา จากมือที่จับ
เป็นกำลังใจได้ดีเลย (คิดไปเองว่าเค้าให้กำลังใจ ฮา)
วันนี้...อยู่ๆก็รู้สึกถึงสายลม ฮาๆ
ทุกคนคิดเหมือนกันหมดเลยว่ามันพัดมา
ทำให้รู้สึกดีแปลกๆ
...วันนี้ดูเสียงตอบรับมันดังดีเนอะ ต่อให้คิดเข้าข้างตัวเองก็ได้ ฮาๆ
แบบว่าพอคิดอย่างนั้นกำลังใจก็จะมา (ต้องคิดไปเองบ่อยๆ สะกดจิตตัวเอง ก๊ากก)
แล้วก็....ผ่านไปสู่จุดหมายด้วยกันเยอะแยะเลย ดีจังน้า ยินดีกับทุกคน
คนอื่นเค้าก็พยายามกันมากมาย
เราก็ต้องพยายาม...สินะ
อื้มม
วันนี้อยู่ๆก็นึกขึ้นมาถึงคำสอนตอนแรกที่เริ่ม"ทำ"
"อย่ามองพื้นนะ" (อ่า...จำได้ว่าตอนนั้นต้องพยายามดันหัวตัวเองให้เงยตลอด)
"อย่าก้มหน้า" (แต่ขาสั่นไปแล้ว มือด้วย ปากอีก)
"ไม่ว่ายังไงก็ต้องยิ้ม" (จำได้ว่าพยายามยิ้มจนปากสั่นเลย ฮา)
"พลาดไม่เป็นไร แต่อย่าหยุด" (เวลาจำผิดทีไร ตอนนั้นล่ะอยากจะบ้าตาย)
"เดอะ โชว์ มัส โก ออน"
อีกมากมาย
ชอบอ่ะ นึกถึงตอนเริ่มกี่ทีก็รู้สึกตื่นเต้น
กว่าะมาเป็นตอนนี้ที่สามารถเงยหน้ายิ้มได้อย่างเป็นธรรมชาติได้เนี่ย ก็ผ่านอะไรมาเยอะมากเลย
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ(สำหรับเงา ขี้อายนะ เชื่อมั้ย?) หึหึ
แล้วยิ่งรู้สึกว่า ทำให้เสียงเพลงดังขึ้นโดยไม่รู้สึกอายใครเลย
อ่า....ชอบสายลมวันนี้จัง ^___^
หึหึ คิดว่าวันนี้มาแปลกล่ะสิ เขียนแบบไร้หัวข้อทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าพูดเรื่องอะไร กร๊ากกกก
เคลิ้มอกเคลิ้มใจอยากเขียนแบบนี้ เหอๆ
อ่า ใช่ๆ วันนี้ได้ฟังทั้งบีลีฟ และคุโมริโนะจิเลย ว้าวๆ ปลื้มๆ (ฮา)
การเซตผมเองเนี่ย ช่างยากจริงๆ ให้ตายเถอะ ทำไมเพื่อนเราถึงได้ทำเก่งอย่างงี้เนี่ย
แล้วก็เพื่อนผู้ขาเป๋ ขอบคุณนะที่อุตส่าห์ลำบากมาวันนี้
น้องสาวผู้ไม่ได้เจอกันนาน คิดถึงมากมาย
พี่สาวที่มาดูและเป็นกำลังใจให้ ลูบผมด้วย ชอบๆ
(ว่าแล้วก็อยากไซร้ เอาตัวไปซุกคน หุหุ แมวเนี่ย...น่ารักเนอะ เกี่ยวอะไร?)
เสื้อผ้า คงต้องแก้มากมาย ฮา สีแร๊ง!
ถึง ร่างต้น
กรุณามาอีดิทและแก้ หรือเขียนอะไรที่ดูเป็นสาระแทนหน่อยนะ (=w=)
อ๊ะ! นึกออกแล้วว่าลืมอะไร
ยังสอบไม่เสร็จนี่ ฮาๆ การเรียนช่างยาวนาน แต่ชีวิตเรานานยิ่งกว่านั้น
เพราะงั้น ต้องทำให้ทุกอย่างให้มันสนุก! (คติอะไร แล้วเกี่ยวกับที่พูดเรื่องสอบยังไง?)
เออ....อยากอ่านฟิคจังน้า
ฟิคที่สนุกคือความสุขของเงา! วะฮะฮ่ะ
แล้วก็....(ไม่จบสักที)
ขอตั๋วให้เราเถอะนะ เพี๊ยง! พระเจ้า ฟ้าดินและสายลม โปรดเห็นใจ
ลูกจะเป็นคนดี(แล้วยังไง) ขอให้ลูกได้ไปตามหาความฝันเถอะ
อ๊ะ ให้เป็นทาสก็เอา (กร๊ากกกกกกกกกก)
แล้วลูกจะเอาเกียรตินิยมให้พ่อแม่เลย เอ๊า! (โอ้ววว ยังได้อีกเหรอ?)
ว่าแล้วก็....รักอาราชิอ่ะ หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว เอิ๊กๆ
ใครไม่เข้าใจเราไม่ว่า หึ ช่างน่าสงสารจริงๆ(อะไร?)
สิบปีแล้วเนอะ ไม่เห็นจะนานตรงไหนเลย ใครว่านาน (ฮา) เพราะเค้าจะอยู่กับเราอีกนานกว่านั้นอีก^^
edit @ 12 Aug 2009 16:06:15 by PumPla
