รู้แล้วจ้า~ ผลตั๋วคอน
posted on 02 Oct 2009 20:40 by 07012007 in ARASHIประกาศแล้วคร๊าบบบบ
จากการเฝ้ารอนานเสียจนคิดซะว่าเค้าคงลืมเราไปแล้วหรือเปล่า ฮ่าฮ่า
ในที่สุดก็ทราบผลตั๋วแล้วคับพี่น้อง....
ผลปรากฏว่า....
"ไม่ได้" นะ
คับ ^_______^
ไม่ได้ตั๋วคอน เอาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก
เราก็เผื่อใจไว้แล้วแหละ เพราะมันผิดที่เราเตรียมตัวช้าไปเยอะทีเดียว
ไม่เตรียมการณ์ล่วงหน้าเอง คนอื่นจองไปตั้งเยอะแยะยังไม่ได้ ประสาอะไรกับเราที่จองครั้งแรกเอง
ไม่คับ จะไม่เก็บมาคิดมาก เพราะมันช่วงสอบ
โอเค
ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจ ^^ เป็นแรงบันดาลใจ
ขอบคุณพี่วันที่น่ารักที่คอยตามเรื่องให้เสมอๆ คงเปลืองเงินค่าโทรกับพวกเราไปมากทีเดียว
สุดท้ายนี้ ลากันไปก่อนล่ะกันคับ
ขอบคุณ
เนื้อหาส่วนข้างล่างเป็นเรื่องราวไร้สาระ ข้ามไปได้เลยจ้า
อื้อ ตอนรู้ผลก็พอจะรู้แหละตอนที่เห็นปลาโทรมาหลายสายมาก
รับโทรศัพท์มา คิดว่าอาจจะเป็นเพราะปลาเข้าบ้านไม่ได้หรือป่าว (ฮ่าฮ่า เพราะลุ้นหลายหนแหละ ไม่อยากลุ้นแล้วไงว่าจะเป็นเรื่องตั๋วคอน)
แต่พอรับสาย ได้ยินเสียงเครือๆของปลาก็รู้แล้วแหละ "ว่ามันหมายถึงอะไร"
ตอนนั้นอยู่กับเพื่อนด้วย โอเค รู้ผลแล้ว ปลาบอกว่าไม่ได้นะ
ปลาร้องไห้ เราเสียใจ สิ่งสำคัญคือเสียงของปลาร้องไห้เรายิ่งเสียใจเลย ฮ่าฮ่า
แต่ตอนนั้นอยู่กับเพื่อน ยังเฮฮาๆกันตอนขึ้นรถ จู่ๆเราร้องคงแปลกมาก ก็เลยไม่ร้อง
และคิดว่าจะไม่ร้อง ไม่ร้องหรอก เรื่องนี้ เราทำใจไว้แล้ว เยอะแล้วนะ คิดไว้เผื่อมานานแล้ว
ไม่ได้คาดหวังมากมาย ถึงเราจะทำตัวค้นๆหาข้อมูลอะไรไปเรื่อยๆ
แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะได้ไปหรอก ก็โอเค วางสายจากปลาไป เพราะคุยมากเราก็พูดไรไม่ได้มาก อึ้งอยู่ด้วยแหละ 55
ก็โอเคไปหาไรกินกับเพื่อนที่ติวหนังสือกัน เดินไปก็เหม่อๆนิดหน่อย มันโหว่งๆ
คิดว่าจะโทรหาจุเลยดีมั้ย? ก็ไม่เอาดีกว่า เราพูดมันไม่ออก ฮ่าฮ่า คิดว่าไม่อยากพูดด้วยตอนนั้น
กลัวได้ยินเสียงเศร้าๆจากมันอีกคนจะพลอยรู้สึกเศร้าไปด้วย (ก็กลัวใจตัวเองจะร้องด้วยอ่ะนะ)
ก็เลยไว้บอกในเอ็ม(ตอนนี้มันก็รับรู้เรียบร้อย) คิดว่าจะบอกอะไรคนอื่นก็จะบอกในเอ็มดีกว่า
นั่งรถเมลล์กลับบ้าน ก็ไม่ได้รู้สึกอยากจะร้องไห้เลยสักนิด นั่งอ่านการ์ตูน
ขำๆด้วยซ้ำ แต่อ่านบนรถปวดหัว ก็เลยนั่งเหม่อไปข้างนอก มองนู้นนี้ไป
ว่าโอเค... โอเคแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ท้องฟ้าผืนเดียวกัน ยังไงสักวันก็คงได้เจอ
เราเตรียมตัวช้า เราประมาทไปหน่อย ขณะที่คนอื่นดิ้นรน เราช้ากว่าเค้าไปนะ
เอาไว้เป็ฯบทเรียน ปีหน้าเอาใหม่
ปีหน้าเอง... ปีหน้าต้องไปให้ได้...
เค้าอยู่ตรงนั้น ท้องฟ้าผืนเดียวกับที่เราอยู่....
ท้องฟ้าที่มันไกลจริงๆ.... มันไกลมากๆเลย
คิดถึงจังเลย... คิดถึงจังเลย... ไม่น่าละทิ้งความฝันที่อยากจะไปตอนครบรอบสิบปีไปช่วงหนึ่งเลย
ทำไมถึงได้รู้ตัวช้าอย่างนี้ ทำไมถึงประมาทนะ...
ท้องฟ้าถึงจะผืนเดียวกัน แต่มันกว้างจนเหงาจริงๆ...
ฉันมองเห็นเธอ แต่สัมผัสถึงเธอไม่ได้...
ฉันดูคอนเธอ แต่ฉันไม่เคยได้อยู่ตรงนั้นสักครั้ง...
มันก็แค่เรื่องเศร้าๆของคนที่ผิดหวังก็เท่านั้นเอง
มีอีกหลายคนที่ก็เป็นอย่างนี้ อย่าไปเศร้าเลย....
ชินได้แล้วเถอะ....
มันก็เหมือนเดิมนี่ เหมือนทุกครั้งๆ....
ตอนนั้นน้ำตามันไหลออกมา....
เหมือนเดิมจริงๆเลย วันนั้นที่ไทย...
บนรถเมลล์ ต่างกันที่ตอนนั้นเราร้องไห้ฟูมฟาย
แต่วันนี้เราร้องเงียบๆเพียงน้ำตาหยดเดียวที่มันไหล...
ต่างที่น้องเราร้องอีกที่ และเราร้องไห้อีกที่...
แต่มันเหมือนเดิม คือ "ฉันก็ยังไม่ได้ดูคอนเธอสักที"
นั่งอยู่หน้าจอคอม อยากฟังเพลงอาราชิมากๆ
อยากฟังอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน นี่ก็คงต่างจากตอนนั้น ที่ฟังไม่ได้ ฟังแล้วจะร้องไห้
วันนี้อยากฟัง...
ฟังแล้วน้ำตามันไหล มันไหลออกมาไม่ขาดเลย...
5x10
ไม่ใช่แค่เธอที่อยากจะขอบคุณ
เธอได้ยินเสียงฉันมั้ย??
"ขอบคุณเธอเหมือนกันนะ"
ฉันจะไปหาเธอให้ได้
แล้วเจอกันนะ รักเสมอนะ ^______^
และก็ไม่อยากจะคิดมากเหมือนกัน
ตอนที่ได้รับแมสเซจแล้วเหนชื่อเอ็มแก
กรุก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว ถึงจะไม่ได้เอ่ยถึงก็เถอะ
แต่ยังไง ก็ต้องไปหาให้ได้...ในสักวัน
วันที่พวกเรามีความพร้อมมากกว่านี้
พวกเราต้องไปด้วยกันนะ ^^
#1 By TsuKuro on 2009-10-04 01:12